Kijk mee bij een pasconsult!

Een draagzak of draagdoek kiezen is bijna net zo persoonlijk als het kiezen van een spijkerbroek, bh of een paar schoenen. Door te passen en te proberen weet je wat er fijn zit en wat niet. De keuze is iedere keer weer anders. Vooraf vraag ik naar de leeftijd, lengte en kledingmaat van de baby zodat ik alvast een selectie klaar kan leggen. Soms wijzig ik tijdens een consult nog de keuze, dat is vooral bij wat grotere baby’s.

Vandaag had ik een pasconsult. Moeder wist enigszins wat ze wilde proberen: een katoenen draagdoek of wellicht toch een draagzak. Ik had diverse dragers klaargelegd voor een pasgeboren baby. Door de melding over de draagdoek maakte ik een keuze voor welke volgorde van dragers om te passen.

We begonnen met een geweven draagdoek. Deze is natuurlijk zeer vormbaar, op diverse manieren te gebruiken en past zich aan aan je lichaam. Moeder vond dit fijn zitten.

Hierna gaf ik een draagzak geheel gemaakt uit draagdoekstof, een mei-tai. Om precies te zijn een hop-tye van Hoppediz.
Deze drager is met name voor jonge baby’s geschikt, maar kan prima gebruikt worden met grotere baby’s.
Deze zak zat aardig maar de knoop de rug voelde niet fijn.

Tijd voor de volgende drager: een halfbuckle. Dit houdt in dat je de heupband vastklikt met een gesp, deze is ook vaak steviger opgebouwd. De schouderbanden kan je gewoon knopen. Ik koos eerst de Kokadi wrapstar. Deze heeft namelijk een goede stevige heupband en is voor de rest gemaakt van draagdoekstof. Moeder vond deze fijn zitten en hij mocht op de shortlist.

We probeerden ook nog de Limas Babycarrier. Een tweezijdig draagbare halfbuckle, waarbij je desgewenst de heupband zelfs kan verwijderen. Soms hebben we als consulenten een uitdaging om een passende draagzak te vinden en dan kan dit een oplossing zijn. De schouderbanden zijn relatief kort, hierdoor ben je iets beperkter in de wijze van afknopen. Ook is de heupband niet heel breed en het gevulde deel loopt niet heel ver door. Moeder vond de band hierdoor wat snijden en was band dat dit meer werd als haar baby zwaarder werd.

Daarna koos ik voor een Fullbuckle van draagdoekstof. Deze kenmerkt zich door een stevige heupband. Deze is, net als de schouderband, met gespen dicht te klikken. Het werd de Kokadi Flip. De baby-versie kenmerkt zich door dat de schouderbanden vastklikken aan de heupband. Hierdoor komt er geen druk op de rug van de jonge baby. Als de schouderbanden aan het rugpand vast klikken, kan het zo zijn dat er druk op de rug komt en deze rechtop wordt geforceerd.
Moeder vond de schouderbanden niet lekker zitten. Gauw door naar de volgende.

Na deze draagzak maakte ik nog even een uitstap naar een Hoppediz Bondolino. Een draagzak die vooral vaders altijd erg fijn vinden. Moeder vond deze wel fijn zitten, heupband (met klittenband) zat ook goed. Alleen de schouderbanden vond ze bovenop de schouder niet helemaal, maar hij mocht op de shortlist.

Hierna probeerden we de fullbuckles, niet gemaakt van draagdoekstof. Deze zijn vaak gemaakt van katoen gecombineerd met canvast. Ze voelen wat stugger aan en hebben een stevige heupband.

Als eerste de Tula babycarrier Free to Grow. Dit is een verstelbare drager die je kan versmallen en verkorten. Hij is daardoor te gebruiken van ongeveer maat 56/62 tot 86. De schouderbanden zijn niet kruisbaar bij deze drager. Moeder vond de banden niet fijn over haar schouderbladen lopen. Ze voelde ze echt heel duidelijk zitten. Ook zat de gesp onder haar arm niet fijn.

Tijd dan voor een allrounder in het gezelschap: de Manduca. Een draagzak die met hulp vanaf ongeveer maat 56 te gebruiken is. En in noodgevallen kan hij zelfs bij een kleuter in maat 104 nog gebruikt worden doordat de vorm zou is gemaakt dat hij de M-houding van de benen heel goed ondersteund. Moeder vond deze drager, met minimizer nog, wel fijn zitten. Wel met de banden gekruist en niet als rugzakbanden. Ook een voor de shortlist.

Als laatste heeft moeder de Babylonia Flexia geprobeerd. Dit is ook een echte fullbuckle. Wel een met drie verschillende rugpanden. Als je kindje groeit, rits je er een groter pand in. Hierdoor is deze vanaf maat 50/56 tot en met 104 te gebruiken. Het verwisselen van de banden is niet moeilijk, maar een kwestie van ritsen. Deze draagzak zat beter om de draagpop heen, doordat het rugpand geen aanpassingen nodig heeft. Ook de heupband zat goed. Alleen de schouderbanden zaten bij moeder toch teveel naar de nek, dat vond ze niet fijn.

Na het passen van negen verschillende dragers, hielden we er drie over. Moeder heeft van deze drie de Manduca nog een keer gepast met een grotere draagpop, zodat ze kon zien hoe het zit zonder de minimizer.
Daarna heeft ze de drie dragers gepast met haar zoon. Dit is toch wat anders dan met de pop. Een echte baby beweegt namelijk. En deze baby zit nog in de fase van heel ongecontroleerde bewegingen. Toch altijd even wennen in het begin voor een ouders om dan een draagzak om te doen.
De Manduca zat fijn, maar zoon protesteerde. Vermoedelijk doordat hij net wakker was en honger had en zo dicht bij mama de melk rook.
Daarna de Kokadi Wrapstar. Deze vond hij blijkbaar wel fijn zitten, want meneer besloot toch even verder te gaan slapen. De Bondolino ook geprobeerd. Deze voelde ook fijn. Maar toch, ook nu voelde de schouderbanden toch niet helemaal fijn.
Ook nog de draagdoek even geprobeerd. Zat ook wel heel fijn. Toch is een gevulde stevige heupband waar deze mama voor is gevallen. Ze heeft gekozen voor de Kokadi Wrapstar. De fijn zittende heupband met het zachte soepele rugpand van draagdoekstof.

Wil jij ook een pasconsult of heb je een vraag? Aarzel niet om contact om te nemen, ik help je graag verder.